Corenos 3 – Winsum 6

28 september 2017

Het werd ook wel weer eens tijd. Na een lange zomerstop mocht ook het derde elftal van Corenos weer aantreden, en gelijk tegen kampioenskandidaat Winsum 6. Aan de voorbereiding zou het niet liggen; we hadden al zeker drie keer bijna getraind, en zelfs al één keer helemaal. De video-analyse was ook als vanouds met de volledige selectie gedaan, we wisten precies wat ons te wachten stond.

De zon kwam op zaterdag mooi op, het beloofde gelijk al een mooie dag te worden. Voor onze fans natuurlijk helemaal, eindelijk was er weer iets te doen op die saaie zaterdag. Met een temperatuur van minstens 15 graden was het natuurlijk niet makkelijk om op tijd te komen, en dat zag je zelfs bij onze selectie terug. Het merendeel van het elftal was er rond kwart over twee, terwijl we om half drie al aftrapten. Waar bij ons regime de laatkomers normaliter wissel zitten was dat deze keer geen optie, aangezien we maar met zijn elven waren.

Het zat eigenlijk gelijk al tegen. De tegenstander verlies de toss, waardoor wij niet af mochten trappen. De statistieken van vorig seizoen hadden al aangetoond dat wij meestal niet winnen als we de aftrap niet hebben, dus dat was al geen goed voorteken. Toen de aanvoerder er ook nog eens voor koos om niet van kant te wisselen was het eigenlijk al over. Met de zon in de ogen begonnen we.

Het was direct duidelijk. Ons voetbal was nog te sierlijk. Waar een amateur een simpele bal gewoon zou geven probeerden wij het iets te mooi te doen. Waar een beginner zou schieten kapten wij nog eens een mannetje uit. Het publiek genoot, maar de doelpunten bleven uit, en uitblijvende doelpunten tellen helaas niet mee.

Het eerste doelpunt viel aan de verkeerde kant. Aan de keeper heeft het zaterdag niet gelegen, die keepte een geweldige redding. Zonder Jeffrey had het in de rust al 0-3 gestaan, werkelijk ongelooflijk hoe hij schoten stopte. Helaas werd een bal die hij al vast had uit zijn handen en in het doel getikt. We stonden plotseling met 0-1 achter. Niet veel later wisten we te counteren. Een goede assist van Stef bereikte Nick, en Nick wist de bal vakkundig langs de keeper te krijgen om de stand weer gelijk te trekken. Een goed doelpunt, daar was iedereen het in de rust eigenlijk wel over eens.

In die eerdergenoemde rust kwam men weer tot de harde realisatie dat we helaas niet konden wisselen. Gelukkig was er wel kaas, worst en komkommer om de sfeer goed te houden. Ook de thee was weer als vanouds lekker. Voor ik aan mijn derde kop thee kon beginnen stond de scheidsrechter echter alweer voor de deur, klaar om de tweede helft te beginnen. We moesten nog even door, deze keer met de zon in de rug.

Eenmaal in positie op het veld bleek gelukkig dat de vlaggenist van Winsum zijn vlag was vergeten in de kleedkamer, waardoor we nog even op adem konden komen. De beste jongen ging in gestrekte draf naar de kleedkamer heen en weer, onder protest van teamgenoot en tegenstander. Tot ieders grote spijt kon de tweede helft al snel weer beginnen, deze keer trapten wij af.

In de tweede helft werd toch wel duidelijk dat onze uitgebreide conditietraining niet uitgebreid genoeg was geweest. Men was moe. Steeds meer passes kwamen niet aan, tot de tactiek simpel werd. Winsum probeerde een aanval, de verdediging onderschepte de bal en schopte die zo hard mogelijk naar voren, waarna Winsum weer aan begon te vallen. Dit ging een tijdje zo door, waarna het Winsum toch lukte nog een bal in het net te krijgen, wederom na een goede eerste redding van Jeffrey.

Het derde zette dapper door, de verdediging bleef zijn best doen. Jorian deed het als rechtsback uitstekend, Stoppels kreeg het op wonderbaarlijke wijze ook voor elkaar om zijn snelle tegenstander bij te houden, en Kevin en Philip probeerden af en toe ook naar elkaar te passen. Dat ging helaas vaker mis dan goed, maar als het dan mis ging probeerden ze beiden dapper om het weer op te lossen, wat meestal nog lukte ook.

Op het middenveld werd getracht om het balbezit te houden, maar richting het einde van de wedstrijd vloog de bal vaker over het middenveld heen dan dat hij er echt terecht kwam. Niels bleef maar achter ballen aanrennen, Thijs bleef maar tegenstanders wegspelen, maar het mocht niet baten. Ondanks meerdere goede passes op vleugelspelers Marc en Kevin wou de bal er niet meer in.

Thijs en Niels hadden niet alleen zelf nog enkele kansen, ook gaven ze de bal nog een paar keer af aan Nick en Stef. Die konden echter niet op tegen de sterke verdediging van Winsum, en richting het eind van de wedstrijd werden zij steeds slechter aangespeeld.

De tank van het team was leeg. Winsum wist steeds meer druk te zetten, wij speelden steeds meer achteruit, en uiteindelijk ging dat nog enkele malen mis. Met een eindstand van 1-4 werden de handen geschud. Het was een sportieve wedstrijd, waarin uiteindelijk het beste team won, maar wij weten zeker dat we met het juiste trainingsregime de herkansing naar onze hand gaan zetten.

Het begin is er. De kampioenskoorts begint alweer op te komen, nu we het niveau van de concurrenten hebben gezien. Als dit alles is, dan winnen wij deze titel met gemak. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen. Volgende week is eerst Kantens uit, en dat is natuurlijk altijd lastig. Een echte zespuntenwedstrijd, als we die winnen is alles weer mogelijk.

Vol goede moed zien we de rest van het seizoen tegemoet, op dat het derde de titel pakt!